Iemand wiens maag niet omdraait bij het zien van deze sportwedstrijd, de 3e etappe van de Tour 25, ben ik nog niet tegengekomen. Eerst de analyse
1e Val: Jasper Philipsen bij de tussensprint in Isbergues, circa 60 km voor de finish
De sprint wordt aangetrokken en de lead out mannen vallen stil waarop Jonathan Milan, de kopman, zijn sprint lanceert. In zijn wiel zitten concurrenten Coqard en Girmay. Diens ploegmaat Rex wil nog even helpen en komt buitenom. Maar de sprint wordt juist op dat moment gelanceerd. Door schuin voor Girmay te rijden, alleen maar op hem te letten zonder zelf te willen sprinten, verstoort hij in feite de sprint van de 5 renners. Weer een voorbeeld hoe de focus op het rondrijden in je taak in een team de samenhang van het peloton ontregelt.
2e Val: Wegversmalling 3 km van de streep met Jordi Meeus, Remco Evenepoel, Geraint Thomas
Links onderin beeld, gefilmd vanuit de helikopter, komt Consonni naar voren met in zijn wiel ploegmaat Jonathan Milan. Door de wegversmalling op rechts (lekker dan) verdicht de groep zich. Consonni piept door een gaatje voor hem en Milan duwt zichzelf erdoor, hoewel er geen plek is. Hij neemt daardoor het stuur van Jeanniere links naast hem mee. Doordat diens stuur naar links wordt gedwongen gaat zijn lijf naar rechts tegen Milan aan. Die krijgt dus een duw naar rechts van Jeanniere. Daarmee sandwicht hij Meeus tussen hemzelf en Groenewegen. Waarop er 10 tegen de grond gaan
3e Val op 250 meter van de streep met Ballerini, Penhout, Jeanniere en
Door al die valpartijen worden renners ongerust kun je je wel voorstellen. Dus als Paul Penhout naar binnen komt om in het wiel te komen van degenen die hun sprint inzetten, raakt Ballerini achter hem opgesloten. Niettemin zet deze toch zijn sprint in. Het kan niet en toch doet hij het. Het lijkt wel of ze in paniek zijn. Met als gevolg dat Penhout en hij in elkaar haken en met 70/uur vallen. De arme Jeanniere die in de valpartij op 3 km net de dans ontspringt, gaat het hek in en raakt gewond aan zijn gezicht. Ook Renard maakt een salto met die snelheid. Kijk even naar dit filmpje dan heb je een idee van de impact: https://x.com/LeGruppetto/status/1942299436597563762
Ik heb toch een jaartje of 12 als renner rondgereden maar deze vorm van geen rekening houden met elkaar en anarchie heb ik in mijn peloton nooit ervaren. Een samenleving op wielen die de besten onder hun gelijken opoffert onder het mom van een sportief evenement, daar deugt iets fundamenteels niet. Wat denk je als toeschouwer? Wat als vader of moeder waar de nieuwe lichting vandaan moet komen. Wat zeggen de jonge talenten die prof willen worden? Het vreemde is dat iedereen lippendienst bewijst aan veiligheid maar tegelijk blijft zeggen dat het er toch bij hoort hoe vervelend ook.
Zolang dit gedrag getolereerd wordt en het zelfs aangemoedigd wordt om als apart team door die kwetsbare “zwerm vogels” heen te banjeren, zie ik het somber in.
NB: Een jaar geleden schreven we in NRC dit artikel